Birgün Seni Sevdiğimi Anlarsın

Uykuların kaçar geceleri
Bir türlü sabah olmayı bilmez
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar, ne yastık
Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın
Onun unutamadığın hayali
Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine
Sevmek neymiş birgün anlarsın

Birgün anlarsın aslında herşeyin boş olduğunu
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin
Gün gelir de sesini bir kerecik duymak için
Vurursun başını soğuk taş duvarlara
Büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın
Duyarsın ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın
Sevmek neymiş birgün anlarsın

Birgün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin
Niçin yaratıldığını
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini
Uzun uzun seyredersin de aynalarda güzelliğini
Boşuna geçip giden yıllarına yanarsın
Dolar gözlerin için burkulur
Sevmek neymiş birgün anlarsın

Birgün anlarsın sevilen dudakların
Sevilen gözlerin erişilmezliğini
O hiç beklenmeyen saat geldi mi
Düşer saçların önüne ama bembeyaz
Uzanır gökyüzüne ellerin
Ama çaresiz, ama yorgun, ama bitkin
Bir zaman geçmiş günlerin uykusuna dalarsın
Sonra dizilir birbiri ardınca gerçekler acı
Sevmek neymiş birgün anlarsın

Birgün anlarsın hayal kurmayı
Beklemeyi
Ümit etmeyi
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi
Lanet edersin yaşadığına
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın
O zaman bir çiçek büyür kabrimde kendiliğinden
Bir gün seni sevdiğimi anlarsın

                                 Ümit Yaşar Oğuzcan  

       Gönül Dostu

 
               Küçüğüm

Tertemiz sevgine kurban olurum
Karşılık veremem affet küçüğüm
Yabani otlara bağban olurum
Tomurcuk deremem affet küçüğüm
                                   
Sevimli esmerim, karamsın ama
En güzel derdimsin, yaramsın ama
Yine de sen bana haramsın ama
Elimi süremem affet küçüğüm
                      
Seninle geceler sabahtır bana
Belki de bu sevgi bir ahtır bana
Korkarım en büyük günahtır bana
Kanına giremem affet küçüğüm
                      
Saçını okşayıp tararım belki
Bir buse kondurup sararım belki
Sesini özler de ararım belki
Kimseye soramam affet küçüğüm
                      
Sen benim adıma desen de cani
Mecburum koymaya bu aşka mani
Kokunu çalmaya kıyamam yani
Kalbini kıramam affet küçüğüm
                        
Bu kavak yelleri ilk göz ağrısı
Bir genç kız kalbinin aşka çağrısı
Sevmek çok güzel de işin doğrusu
Ben sana yaramam affet küçüğüm

Kapılıp gitsem de coşkun sellere
Düşürmek istemem seni dillere
Evlenip gidersin bir gün ellere
Belki ben göremem affet küçüğüm

                      Muammer Baydere 

 ÜÇÜNCÜ ŞAHSIN ŞİİR'İ

GÖZLERİN GÖZLERİME DEYİNCE
FELAKETİM OLURDU AĞLARDIM
BENİ SEVMİYORDUN BİLİRDİM
BİR SEVDİĞİN VARDI DUYARDIM
ÇÖP GİBİ BİR OĞLAN İP İNCE
HAYIRSIZ BİRİYDİ FİKRİMCE
NE VAKİT KARŞIMDA GÖRSEM
ÖLDÜRECEĞİMDEN KORKARDIM
FELAKETİM OLURDU AĞLARDIM.

NE VAKİT MAÇKADAN GEÇSEM
LİMANDA HEP GEMİLER OLURDU
AĞAÇLAR KUŞ GİBİ GÜLERD
BİR RÜZGAR AKLIMI ALIRDI
SESİZCE BİR CİGARA YAKARDIM
PARMAKLARIMIN UCUNU YAKARDIN
ÜŞÜRDÜM İÇİM ÜRPERİRDİ
FELAKETİM OLURDU AĞLARDIM.

AKŞAMLAR BİR ROMAN GİBİ BİTERDİ
JEZABEL KAN İÇİNDE YATARDI
LİMANDAN BİR GEMİ GİDERDİ
SEN KALKIP ONA GİDERDİN
BENZİN MUM GİBİ GİDERDİN
SABAHA KADAR KALIRDIN
HAYIRSIZ BİRİYDİ FİKRİMCE
GÜLDÜMÜ CENAZEYE BENZERDİ
HELE SENİ KOLLARINA ALDIMI
FELAKETİM OLURDU AĞLARDIM.
     
                              ATTİLA İLHAN

                         İNSAN OĞLU
I.
           NE TUHAFTIR ŞU İNSANLAR
           KİMİ ZİNCİRLER İÇİNDE HÜR
           KİMİ ESİR OLMAKTAN BAHTİYAR
           KİMİ DE BENİM GİBİ BİN BİR ŞEYİ DÜŞÜNÜR

           NE TUHAFTIR ŞU İNSANLAR
           KİMİNİ YEL ALIR, SU GÖTÜRÜR
           KİMİNİN ÇİLESİ SÜRER MEZARA KADAR
           KİMİ DE GÜNÜNÜ GÜN ETMEYİ DÜŞÜNÜR

II.
           İNSAN İNSANIN KADRİNİ BİLMEZMİŞ MEĞER
           ANLAŞILAMADI GİTTİ MISRALARIM
           ÇÜNKÜ ; İNSANLAR BENİM HALİME GÜLER
           BENSE ONLAR İÇİN AĞLARIM

           İNSAN İNSANIN KADRİNİ BİLMEZMİŞ MEĞER
           BİRİMİZ GÜLSEK, AĞLIYOR ONUMUZ
           BİZDEN KARA DEĞİLMİ GECELER
           BARİ KARANLIK OLMASAYDI SONUMUZ

III.
           NİCE İNSANLAR GÖRDÜMKİ BEN
           DUDAKLARINDA EN ATEŞLİ TÜRKÜLER
           BARIŞ İÇİNDE YAŞAMAYI BİLMEDEN
           BİR SAVAŞ MEYDANINDA ÖLDÜLER

           NİCE İNSANLAR GÖRDÜM Kİ BEN
           DUDAKLARINDA EN BAYAĞI ŞARKILAR
           VE GÖZLERİNDE İHTİRAS IŞIĞI EKSİLMEDEN
           BİRER İLAH GİBİ YAŞADILAR

IV.
          YARABBİ, ADALETİN BU MU
          KUŞ UÇAR, YILAN SÜRÜNÜR
          DÜŞÜNMEK İSTEMEM FANİ OLDUĞUMU
          VERDİĞİN NİMETLERE ŞÜKÜR

          YARABBİ, ADALETİN BU MU
          YAŞAYAN YAŞAR, ÖLEN TOPRAĞA GÖMÜLÜR
          VE HAYAT SADECE BİR ARZUMU
          BİZİ KORKUTAN ÖLÜM MÜDÜR ?

V.
         SÖYLEYİN EY ÇİZGİDEN HAYALLER
         ARTIK İHTİYAR OLDUĞUMUZ GERÇEKMİ ?
         KAYBOLAN O GAMSIZ SAAT LER
         HİÇ GERİ GELMEYECEK Mİ ?

         SÖYLEYİN EY ÇİZGİDEN HAYALLER
         İN MİSİNİZ, CİN MİSİNİZ
         YA SİZ, EY EŞSİZ FAZİLETLER
         FAZİLET OLDUĞUNUZA EMİN MİSİNİZ ?

                                                                      ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

            Beni De Çağır

Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen beni de çağır
Sabrı, kanaati bal niyetine
Ekmeğe dürersen beni de çağır.

Bazen iki dünya sığar içime
Bazen iki güneş doğar içime
Bazen gam yağmuru yağar içime
Sen beni ararsan beni de çağır.

Dostların var ise divanelerden
Gözyaşın aktıysa minarelerden
Binlerce senelik viranelerden
Birşeyler sorarsan beni de çağır.

Ezelin ezelden öncesi vardı
Yine sonsuzluktur sonsuzun ardı
Zaman yumağına bizi kim sardı
Aklını yorarsan beni de çağır.

Dışarda göz yanar, içerde yürek
Taahhüt ehline tahammül gerek
Mazlum yarasına merhem diyerek
Gözyaşı sürersen beni de çağır.

                      Abdurrahim Karakoç  

Karınca

ulan karınca
46'ncı kata nasıl çıktın
merdivenle mi
asansöre mi bindin?

ulan insan
kendini beğenmiş şaşkın
demek senin yaptığını
yapabildiğime şaştın
bahse girer misin her işte
karıncadan üstün olduğuna?

insan oğlu güldü
sonra 46'ncı katın
pencerelerinden birini açtılar
ikisi birden atladılar

insancık torba kağıdı gibi
patlayıverdi kaldırımda kan revan
karıncaya gelince acelesi yoktu
o daha 42'nci katın önündeydi.

                             Bedri Rahmi Eyüboğlu  

 
             ÇİÇEKLE KONUŞMAK

ARTIK NE PENCEREM VAR SENİ KOYACAK
NE MASAM
SEVGİLİM DE YOK BU ŞEHİRDE
ÇİÇEK SENİ ALIP NE YAPAYIM

                                             CAHİT KÜLEBİ

                  Rübai XVII

Dünyada ne var, kendine dert eyleyecek
Bir gün gelecek ki can bedenden gidecek
Zümrüt çayır üstünde, sefa sür iki gün ...
Zira senin üstünde de otlar bitecek .

                                    Ömer Hayyam 

                 Anahtar

Konuşmak susmanın kokusudur.
Ya sus git, ya konuş gel, ortalarda kalma.
Yalan korkaklığın tortusudur.
Dürüst kaba ol, eğreti saygılı olma.

                                   Özdemir Asaf  

   
Crazyprofile.com

           Dalga mı Geçtin

Peşimde dolaşıp yalvaran kimdi
Gülmeyi unutup sen gamı seçtin
“Seni hiç sevmedim” diyorsun şimdi
Sözde sen benimle dalga mı geçtin

Şu gönül kapımı vurup dururken
Her gece bir hayal kurup dururken
Bela mı istedin durup dururken
Sözde sen benimle dalga mı geçtin

Kırılan ben miyim ben mi döküldüm
Ağlatan sen misin ben mi üzüldüm
Bir bilsen haline ne kadar güldüm
Sözde sen benimle dalga mı geçtin

Sevdiğin çok senin sevenin var mı
Kendine hiç saygın güvenin var mı
“Haklısın güzelim” diyenin var mı
Sözde sen benimle dalga mı geçtin

Ateşle oynadın küllere düştün
Zavallı olup da dillere düştün
İnan ki çok komik hallere düştün
Sözde sen benimle dalga mı geçtin

Birazcık insafa geleyim bari
Bu aşkın uğruna öleyim bari
Boşuna gitmesin güleyim bari
Sözde sen benimle dalga mı geçtin
 
                              Muammer Baydere
 

           GÜN OLUR

Gün olur alır başımı giderim,
Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda
Şu ada senin, bu ada benim,
Yelkovan kuşlarının peşi sıra.

Dünyalar vardır, düşünemezsiniz;
Çiçekler gürültüyle açar;
Gürültüyle çıkar duman topraktan.

Hele martılar, hele martılar,
Herbir tüylerinde ayrı telaş!..

Gün olur, başıma kadar mavi;
Gün olur, başıma kadar güneş
Gün olur, deli gibi...

                     Orhan Veli Kanık  

            Dalga

Ne kağıt yeter ne kalem,
Mesut sanmam için kendimi
Ne takayım, ne tekneyim.
Öyle bir yerde olmalıyım,
Öyle bir yerde olmalıyım ki,
Ne karpuz kabuğu gibi,
Ne ışık, ne sis, ne buğu gibi...
İnsan gibi.

                  Orhan Veli Kanık 

          Mezarlık

Dün akşam gün batmadan,
Yaşlı ölülerin arasına
Bir küçük misafir geldi.
Çocuk bahçesinde kovası kalmış,
Kumların üstünde küçük küreği.
Besbelli çok yorgun, hemen uyudu.
Doğruldu yerinden yaşlı bir ölü
Örttü örtüsünü;
Madem ki burda annesi yok,
Bu küçük kız bize emanet.
İlerde yatan başka bir ölü
Yavaşça seslendi:
Başındaki kurdelâyı çözüp katlayın
Ütüsü bozulmasın.

                   Baki Süha Ediboğlu  

      Böyle Bir Sevmek

ne kadınlar sevdim zaten yoktular
yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
azıcık okşasam sanki çocuktular
bıraksam korkudan gözleri sislenir
ne kadınlar sevdim zaten yoktular
böyle bir sevmek görülmemiştir

hayır sanmayın ki beni unuttular
hala arasıra mektupları gelir
gerçek değildiler birer umuttular
eski bir şarkı belki bir şiir
ne kadınlar sevdim zaten yoktular
böyle bir sevmek görülmemiştir

yalnızlıklarımda elimden tuttular
uzak fısıltıları içimi ürpertir
sanki gökyüzünde bir buluttular
nereye kayboldular şimdi kimbilir
ne kadınlar sevdim zaten yoktular
böyle bir sevmek görülmemiştir.

                                 Attilâ İlhan 

             SEN MEVSİMİ

NE ZAMAN GÖZLRİMİ KAPATSAM
SEN MEVSİMİDİR
BEN
SEN İSİMLİ BİR COĞRAFYAYA GİDERİM
VE
SEN İSİMLİ COĞRAFYANIN
SEN İSİMLİ  İKLİMLERİNDE
SEN YAĞARIM
SEN ESERİM
SEN DONARIM
SEN YANARIM, SEN YANARIM

SEN İSİMLİ İKLİMLERDE
SEM İSİMLİ BİR ÇİÇEK OLUR
SEN AÇAR, SEN KOKARIM
                           
SEN İSİMLİ AYNALARDIR GÖZLERİM
BEN KENDİME SEN OLUR
SEN BAKARIM, SEN BAKARIM

NE ZAMAN GÖZLERİMİ KAPATSAM
SEN MEVSİMİDİR
BEN
SEN İSİMLİ BİR COĞRAFYADA YAŞARIM
SEN İSİMLİ COĞRAFYANIN
SEN İSİMLİ İKLİMİNDE
HEM SENİN İÇİNDE
HEM SENDEN YOKSUN
SANA AĞITLAR YAKARIM
BİR DAMLA GÖZ YAŞI İNER
YANAK YAYLALARIMA
VE
SEN İSİMLİ BİR GÜNEŞ AÇAR
SEN TÜTERİM, SEN TÜTERİM
SEN TÜTERİM.

                                                                          
                                      SULTAN YÜRÜK

          Gençken

Niçin ölümden bahsediyorsun
Bu sevda nerden esti
Şairler yazmadan önce
Kimse ölümü sevmezdi
Sen onlara bakma
Geldin gidiyorsun
Kimin var seni düşünür
Bu yol deli dolu yürünür
Yakındır iki büklüm
Ararsın gençliğini
Elinde fırsat varken
Beğen beğendiğini!

                    Mart 1943
                    Behçet Necatigil 

               ÖLÜRSEM

ÖLÜRSEM MEZARIMIN TAŞI OLMASIN
BU DÜNYADA BİR YERİ YOKTU DESİNLER
KİMSENİN GÖZLERİNE YAŞLAR DOLMASIN
ZATEN BU ÖMÜR ONA ÇOKTU DESİNLER
          
ÖLÜRSEM BENİ DOSTLAR ÖLDÜRDÜ BİLİN
AĞLAMAYIN PEŞİMDEN DOSTLARIM, GÜLÜN
GELMESİN CENAZEME BİR ALLAH KULUN
YOKTU KİMİ KİMSESİ, TEKTİ DEYİN
 
HER ALLAHIN GÜNÜNDE ACI ÇEKERİM
KADERİN ZULÜMÜNE BOYUN BÜKERİM
AZRAİLİN ÖNÜNE KENDİM ÇIKARIM
ÖLÜMDEN KORKUSU YOKTU DESİNLER
 
KAPATIN TOPRAĞIMI, ÖRTÜN ÜSTÜMÜ
GÖRMEK İSTEMİYORUM BİR TEK DOSTUMU
İŞTE BÜTÜN DÜNYAYA ÇEKTİM RESTİMİ
ÖLÜRKENDE KAFASI DİKTİ DESİNLER.

                                       MEHMET  DEMİR

GEL SENİNLE RESİM YAPALIM

GEL SENİNLE RESİM YAPALIM
BİR YÜZ ÇİZELİM İNCE
KÜÇÜK NEZLELİ BİR BURUN
VE GÖZLER ZEYTİN İRİLİĞİNDE

SONRA BİR GELİNCİK, İNCE BİR BOYUN
SOYULMUŞ BADEMDEN DAHA AK BİR TEN
ÖYLE BİR YÜZ Kİ SEHER VAKTİ
MUTLULUK ESTİRSİN GÜNEŞ DOĞARKEN

VE SAÇLARI ÇİZELİM, BULUTLAR
TÜRKÜLER, MASALLAR GİBİ
HEPSİNİN ÜSTÜNE SONRA
KOCAMAN BİR İNSAN YÜREĞİ

ÖYLE BİR YÜREK Kİ SEVGİYLE
ARKADAŞLIKLA, MUTLULUKLA DOLSUN
İSTERSE ONDAN SONRA
BÜTÜN ŞAİRLER ÖLSÜN.

                              CAHİT KÜLEBİ

 
           Bana Abi Diyorsun

Kız beni sevdiğini korkar gibi diyorsun
Sorduğum sorulara tabi tabi diyorsun
Senden üç yaş küçüğüm dedim gülüp geçtin de
Peki neden ısrarla bana 'abi' diyorsun...'

Gözlerinden belliyken nafile gizliyorsun
Nerde nasılım diye hep beni izliyorsun
Madem ki çok özlüyor yolumu gözlüyorsun
Peki neden ısrarla bana abi diyorsun

Aslında çok normal de biraz aklım karıştı
Firari duygularım mantığımla yarıştı
Belki küskün yüreğin şimdi aşkla barıştı
Peki neden ısrarla bana abi diyorsun

Sessiz sedasız durma sen de bir fikir yürüt
Ya tavrımı destekle ya bu şiiri çürüt
Benim yüreğim şaşkın senin yüreğin küt küt
Peki neden ısrarla bana abi diyorsun

Korkma ben haddimi de gücümü de bilirim
Sevincimi hüznümü acımı da bilirim
Canımı cananımı bacımı da bilirim
Ya gerçekten ya mecbur bana abi diyorsun
 
                                       Muammer Baydere

          Doğum Günümde

Kuru bir gül bile yoktu masamda
Ne pasta ne de mum vardı önümde
Düşüncem de sendin bütün tasam da
Sana koşup geldim doğum günümde

İnandım içimden gelen her sese
Hediyem olmuştu verdiğin buse
Yalanlar söyleyip seven herkese
Sana koşup geldim doğum günümde

Ben seni kaybettim bulduğum anda
Dilerim sen yeşer solduğum anda
Yerimde duramaz olduğum anda
Sana koşup geldim doğum günümde

Sitemim ne sana ne de sevgiye
Kimseye dil dökmem beni sev diye
Oturup bir düşün acaba niye
Sana koşup geldim doğum günümde

Hazırım çekmeye benim bu cefa
Seninse hakkındır sürdüğün sefa
Gerçeği anladım bil ki son defa
Sana koşup geldim doğum günümde
 
                              Muammer Baydere

 
                           SANA

KÜÇÜK ÇOCUKLAR YAPIP GECELERİ KENDİMDEN
SENİ ÖPSÜNLER DİYE GETİRİYORUM SANA
BANA KUCAKLARINDA SENİ GETİRİYORLAR
BENDE SONRA O SENİ GETİRİYORUM SANA.

                                                   ÖZDEMİR ASAF

Gelinlik Resmini Gördüm Ağladım

Dostların söyledi benden bıkmışsın
Bütün hayalleri çoktan yıkmışsın
Sana çok yakışmış güzel çıkmışsın
Gelinlik resmini gördüm ağladım

Beraber girelim dünya evine
Derken gelin oldun başka birine
Ne bileyim nerden geçti elime
Gelinlik resmini gördüm ağladım

Sen de çok sevmiştin beni ilk başta
Ellere verdiler seni genç yaşta
Belki bir komşuda bir arkadaşta
Gelinlik resmini gördüm ağladım
 
                          Muammer Baydere
 

          FERMANA MUHTAÇ

 Hasta bir bebektir yürekte sancı
 Kim bulup getire dermana muhtaç
 Deva bizden uzak bize yabancı
 Kim bulup getire fermana muhtaç

 Lokmana rastladım gezerken yolda
 İzini kaybettim kaldım bu hâlda
 Akıl fikir kaldı hâlâ o kulda
 Kim bulup getire fermana muhtaç

 Lokmandan maksadım mazide yârdı
 Her gördüğüm yerde mevsim bahardı
 Canımı hoş eden bir tek o vardı
 Kim bulup getire fermana muhtaç

 Biliyorum o da kaldı karaya
 Benim gibi şifa arar yaraya
 Ana çocuk gibi ah bir araya 
 Kim bulup getire fermana muhtaç…

                                      Sultan Yürük

             SEN MEVSİMİ

NE ZAMAN GÖZLRİMİ KAPATSAM
SEN MEVSİMİDİR
BEN
SEN İSİMLİ BİR COĞRAFYAYA GİDERİM
VE
SEN İSİMLİ COĞRAFYANIN
SEN İSİMLİ  İKLİMLERİNDE
SEN YAĞARIM
SEN ESERİM
SEN DONARIM
SEN YANARIM, SEN YANARIM

SEN İSİMLİ İKLİMLERDE
SEM İSİMLİ BİR ÇİÇEK OLUR
SEN AÇAR, SEN KOKARIM
                           
SEN İSİMLİ AYNALARDIR GÖZLERİM
BEN KENDİME SEN OLUR
SEN BAKARIM, SEN BAKARIM

NE ZAMAN GÖZLERİMİ KAPATSAM
SEN MEVSİMİDİR
BEN
SEN İSİMLİ BİR COĞRAFYADA YAŞARIM
SEN İSİMLİ COĞRAFYANIN
SEN İSİMLİ İKLİMİNDE
HEM SENİN İÇİNDE
HEM SENDEN YOKSUN
SANA AĞITLAR YAKARIM
BİR DAMLA GÖZ YAŞI İNER
YANAK YAYLALARIMA
VE
SEN İSİMLİ BİR GÜNEŞ AÇAR
SEN TÜTERİM, SEN TÜTERİM
SEN TÜTERİM.

                                                                          
                                      SULTAN YÜRÜK